Naukowcy opracowali nową metodę przechowywania i nadpisywania danych w DNA

Główną trudnością jest konwersja informacji cyfrowej (0,1) na kod DNA (składający się z łańcucha nukleotydów,

oznaczone A, G, C i T) składa się z pracochłonnościoraz wysoki koszt procesu chemicznego. Co więcej, odczytywanie danych przechowywanych w sekwencji par zasad jest również procesem powolnym i kosztownym.

Chociaż technologia sekwencjonowania DNA jest już szeroko stosowanazastosowany jest niewygodny przy odczytywaniu specjalnie zaszyfrowanych informacji: faktem jest, że metoda polega na replikacji miliardów kopii cząsteczki w celu wzmocnienia sygnałów z interakcji białek.

Istnieje drugie podejście, które obejmujeprzepuszczanie cząsteczki DNA przez nanopory i odczytywanie z niej informacji w czasie rzeczywistym. Pomimo faktu, że czytanie bitów z par zasad w głównym łańcuchu DNA jest tańsze i bardziej wydajne, a proces ten zajmuje zbyt dużo czasu.

Nowa metoda zaproponowana przez naukowcówopiera się na drugiej metodzie odczytu danych z DNA. System pisania i czytania obejmuje wiązanie komplementarnego jednoniciowego DNA z cząsteczkami streptawidyny. Jeżeli zmiany prądu jonowego podczas jego przejścia przez nanopory wskazują na obecność streptawidyny, pierwiastek ten odczytuje się jako jeden; w przypadku braku cząsteczki odczytuje się go jako zero.

W przyszłości ta metoda ułatwi rejestrowanie, a także przechowywanie zaszyfrowanych danych i nadpisywanie ich, autorzy notatki z badania.

Wcześniej Microsoft wraz z inżynierami z University of Washington opracował technologię przechowywania danych cyfrowych w postaci DNA. System pozwala na tłumaczenie danych na DNA i ich dekodowanie.