Na pewno słyszałeś wyrażenie „osobowość uzależniająca” lub „osobowość zależna”. W rzeczywistości takie
W latach 30. ludzie o alkoholu, narkotykachi inne rodzaje uzależnień były wciąż mało znane. Dlatego w tym czasie najlepszym wyjaśnieniem pojawienia się uzależnienia była skłonność do tego samego człowieka. Tak pojawił się pomysł na uzależniającą osobowość.
Ze względu na stereotyp, że niektóre osoby są podatne na uzależnienie, ludzie mogą być mniej skłonni do szukania pomocy. W końcu uważa się, że pozbycie się nałogu jest albo bardzo trudne, albo wręcz niemożliwe.
Ponadto istnieją dowody naukowe, żezaprzeczają idei istnienia zależnego typu osobowości. Wiadomo na przykład, że niektórzy ludzie naprawdę mogą wrócić do narkotyków, jeśli zrezygnują, podczas gdy większość ma problemy tylko z jednym rodzajem nałogu (alkohol, narkotyki itp.) iz łatwością może zrezygnować z reszty.
Są jednak funkcje, które są więcejwystępuje u osób, które mają problemy z alkoholem, narkotykami itp. Jest to skłonność do ryzyka lub impulsywności, a także niespokojny lub melancholijny temperament. Osoba może również mieć kombinację wszystkich tych cech.
Osobowość kształtuje się pod wpływem kilkuczynniki. Dziedziczność również odgrywa pewną rolę. Tak więc występowanie problemów z alkoholem może być w 45-65% zależne od genetyki. Ale jednocześnie nie ma oddzielnego „genu osobowości”, który może prowadzić do rozwoju uzależnienia od alkoholu lub narkotyków.
Alkohol przyciąga człowieka, ponieważjego mózg jest ustawiony. Motywacja do używania nielegalnych substancji czy alkoholu wynika w dużej mierze z tego, że mózg uczy się skojarzeń, czyli zapamiętuje związki między efektem zażywania narkotyku, indywidualną reakcją jednostki na narkotyk, a środowiskiem. Dlatego jeśli na przykład pijesz za każdym razem z tej samej szklanki, to mózg to zapamięta i wtedy będziesz miał ochotę pić, gdy zobaczysz tę szklankę.
Wiadomości nie mogą być utożsamiane z receptą lekarską. Przed podjęciem decyzji skonsultuj się ze specjalistą.