Przechowywanie danych DNA to atrakcyjna technologia: można przechowywać wiele danych przez długi czas
Zaletą naszej metody jest to, że jest więcejefektywne pod względem czasu i pieniędzy. Jeśli nie masz pewności, który plik zawiera potrzebne dane, nie musisz sekwencjonować całego DNA podczas wyszukiwania. Zamiast tego możesz sekwencjonować znacznie mniejsze fragmenty plików DNA i wyświetlać ich podgląd.
Kyle Tomek, główny autor artykułu i absolwent Uniwersytetu Stanowego Karoliny Północnej
Użytkownicy „nazywają” swoje pliki danych, dołączając sekwencje DNA, zwane sekwencjami wiążącymi starter, do końców nici DNA: to one przechowują informację.
Aby zidentyfikować i wyodrębnić plik, większośćsystemy wykorzystują reakcję łańcuchową polimerazy (PCR). W szczególności używają małego startera DNA, który pasuje do określonej sekwencji, aby zidentyfikować nici DNA zawierające żądany plik.
Starter to krótki fragment kwasu nukleinowego lub połączona cząsteczka, która służy jako punkt wyjścia do replikacji DNA.
Następnie system używa PCR do wykonaniawiele kopii odpowiednich nici DNA, a następnie zsekwencjonowanie całej próbki. Ponieważ proces ten tworzy wiele kopii docelowych nici DNA, sygnał docelowej nici jest silniejszy niż reszta próbki, co pozwala na identyfikację docelowej sekwencji DNA i odczytanie pliku.
Jednak jeden z napotkanych problemówBadacze zajmujący się przechowywaniem danych DNA polegają na tym, że jeśli dwa lub więcej plików ma tę samą nazwę, metoda PCR przypadkowo skopiuje fragmenty wielu plików danych. W rezultacie użytkownicy muszą nadawać plikom bardzo jasne nazwy.
Czytaj więcej:
Zwierzę ożyło po 24 tysiącach lat hibernacji w syberyjskiej wiecznej zmarzlinie
Zmiana klimatu doprowadzi do ekstremalnych opadów i powodzi
Dobór naturalny może odwrócić ewolucję doboru płciowego