Międzynarodowy zespół badaczy wykazał, że starzenie się w ten sam sposób wpływa na procesy komórkowe u pięciu osób.
Naukowcy zbadali wpływ starzenia sięTranskrypcja genów to proces, w którym informacja genetyczna jest kopiowana z nici DNA do cząsteczki RNA. Przeanalizowali, w jaki sposób u nicieni, muszek owocówek, myszy, szczurów i ludzi szybkość, z jaką polimeraza RNA II (Pol II), enzym kontrolujący transkrypcję, porusza się wzdłuż łańcucha DNA, zmienia się wraz z wiekiem.
Okazało się, że średnio Pol II stał sięszybsze z wiekiem, ale mniej dokładne i bardziej podatne na błędy we wszystkich pięciu grupach. Analizując komórki ludzkie, naukowcy odkryli również, że starzejące się komórki zawierają mniej nukleosomów. Ułatwia to Pol II poruszanie się szybciej. Kiedy naukowcy zwiększyli ekspresję histonów w komórkach, Pol II zaczął działać wolniej. Eksperymenty na muszkach owocowych wykazały, że taka zmiana zwiększa długość życia tych zwierząt.
Naukowcy badali przeżywalność muszek owocowych irobaki niosące mutację spowalniającą Pol II. Zwierzęta te żyły o 10–20% dłużej niż ich niezmutowane odpowiedniki. Kiedy naukowcy zmodyfikowali geny, aby odwrócić mutacje u robaków, długość życia zwierząt uległa skróceniu.
Wcześniej naukowcy odkryli, że restrykcyjna dieta ihamowanie sygnalizacji insuliny może opóźnić starzenie się i wydłużyć życie wielu zwierząt. W nowym badaniu naukowcy zauważyli, że takie podejście wpływa również na prędkość ruchu Pol II.
Powiązane są zmiany w procesie transkrypcji Pol IIz wieloma chorobami, w tym różnymi rodzajami nowotworów, i opracowano szereg leków ukierunkowanych na Pol II i cząsteczki łagodzące tę chorobę. Naukowcy dodają, że po dokładniejszej analizie niektóre z nich można będzie ponownie wykorzystać, aby spowolnić proces starzenia.
Czytaj więcej:
„Morze” kwarków wewnątrz jednego protonu: z czego składa się cząstka elementarna
Spójrz na mapę Marsa w najwyższej rozdzielczości: 110 000 klatek i 5,7 biliona pikseli
Naukowcy zbadali ultrajasny obiekt, który narusza prawa fizyki
Na okładce: polimeraza RNA II. Zdjęcie: David Bushnell, Ken Westover i Roger Kornberg, Uniwersytet Stanforda