Glacjolodzy od lat śledzą serię pęknięć w lodowcu szelfowym Brunt, który graniczy z
Późniejsze, nienazwane pęknięcie zaobserwowano wPodczas obserwacji prowadzonych przez misję Copernicus Sentinel-1 pod koniec 2019 roku wzrosła ona ostatnio o ponad 20 km. Dane satelitarne wykorzystano także do śledzenia ruchu i pomiaru wynikającego z niego odkształcenia szelfu lodowego.
Dane pokazują, że powierzchnia pływającej półkiLodowiec na północ od nowej szczeliny jest najbardziej niestabilny, z przybliżonym ruchem prawie 5 m dziennie. Środkowa część ma średnią prędkość od 2 do 2,5 m na dobę, podczas gdy dolna część wskazuje na bardziej stabilny obszar szelfu lodowego.



Silny gradient prędkości lodu w kierunkuSzybciej poruszający się strumień lodu Stancombe Wills i lodowiec szelfowy na północy aktywowały nową szczelinę, która teraz grozi uwolnieniem drugiej dużej góry lodowej.
Regularne pokazy monitoringu satelitarnegojak lodowe szelfy reagują na zmiany dynamiki lodu, temperatury powietrza i oceanu. Ponieważ Antarktyda jest w ciemności w miesiącach zimowych, zdjęcia radarowe są konieczne, ponieważ oprócz oddalenia regionu, radar nadal przekazuje obrazy niezależnie od obecności światła.
Historia pokazuje, że ostatnie ważne wydarzenie na szelfie lodowym Brunt miało miejsce w 1971 roku, kiedy część lodu pękła na północ od obszaru znanego jako McDonald Ice Hills.
Od 2017 roku szelf lodowy byłuznany za niebezpieczny z powodu pęknięć inwazyjnych, British Antarctic Survey zamknął swoją stację badawczą Halley VI i przeniósł się na południe od Halloween Crack w bezpieczniejsze miejsce. W służbie od 2012 roku Halley VI składa się z ośmiu połączonych ze sobą kontenerów. Ułatwia to przenoszenie kapsułek w przypadku niestabilnego lodu i pęknięć na półce.
Czytaj więcej:
Aborcja i nauka: co stanie się z dziećmi, które będą rodzić.
Największa góra lodowa na świecie upadła, fragmenty ruszyły na północ. Czy to jest niebezpieczne?
W Korei stworzyli panel słoneczny, który można zwinąć.
Spójrz na 8 bilionów pikseli obrazu Marsa.