Gdzie znajduje się Drake Passage?
Przejście Drake'a to cieśnina międzykontynentalna łącząca południowe części
Mar de Hoses, jak to nazywają po hiszpańskuDrake Passage, przypuszczalnie pierwszy raz spotkał nawigatora na początku XVI wieku. Następnie słynny hiszpański odkrywca morski Francisco de Oses udał się na studia w kierunku południowym: starał się zobaczyć koniec kontynentu Ameryki Południowej. Kilkadziesiąt lat później słynny brytyjski odkrywca, admirał i kapitan marynarki Francis Drake przepłynął tę cieśninę w 1578 r., Podczas drugiej na świecie podróży Magellana dookoła świata, na jedynej fregacie Pelikan, która pozostała z jego dużej flotylli (później przemianowanej na Złotą Łanię), o wyporności 150 ton.
W rezultacie cieśnina otrzymała swoją obecną nazwę dzięki Shackletonowi Ernestowi podczas Imperialnej Ekspedycji Trans-Antarktycznej na cześć angielskiego nawigatora.
Drake był legendarną postacią brytyjskiej ekspansji i to od niego wzięła się angielska nazwa cieśniny.
Hiszpanie uważają go jednak za pirata.I nie bez powodu - Drake miał skłonność do chwytania ich statków wypełnionych skarbami. Właśnie dlatego większość źródeł w języku hiszpańskim do dziś nadal odnosi się do Drake Passage jako Mar de Hoses.
Zbieg mórz i cmentarzyska statków
Przez cieśninę przepływa potężny Ocean Antarktyczny.prąd okołobiegunowy. W cieśninie często występują burze, a tutaj należą do najsilniejszych na planecie – stały zachodni wiatr, czasami dochodzący do 35 m/s (126 km/h), łączy się z prądem z zachodu na wschód, miejscami sięgającym prędkość 15 km/h, Powszechne są również fale o wysokości powyżej 15 metrów. Góry lodowe występują głównie w południowej części cieśniny, przemieszczając się za prądem z zachodu na wschód. Ogólnie klimat jest umiarkowany, w południowej części przechodzący w subantarktyczny.
Pasaż Drake'a rozciąga się na niecałe 1000 km. To tutaj spotykają się oceany.
Co sprawia, że Pasaż Drake’a jest tak znany?Najpotężniejsze prądy na tej szerokości geograficznej nie napotykają oporu z żadnej części lądu. W połączeniu ze skłonnością tego obszaru do silnych wiatrów, przeprawa przez Pasaż Drake'a może być przeżyciem pełnym przygód. Na szczęście statki ekspedycyjne są teraz wyposażone w stabilizatory, które pochłaniają większość drgań.
Historycznie cieśnina to cmentarzznaczna liczba statków, które próbowały przepłynąć go pod prąd i wiatry od czasu Magellana do otwarcia Kanału Panamskiego, który ciągnął prawie wszystkie przybrzeżne szlaki Ameryki Południowej. Bezpieczna nawigacja po cieśninie przy stosunkowo spokojnej pogodzie jest możliwa tylko dla bardzo dużych statków towarowych (np. Tankowców i kontenerowców klasy Panamax), dużych okrętów wojennych (np. Krążowniki i lotniskowce) oraz okrętów podwodnych.
Dlaczego jest to jedno z najbardziej niebezpiecznych miejsc na naszej planecie?
Pasaż Drake'a znajduje się pomiędzy Ameryką Południową aAntarktyda, a dokładniej pomiędzy archipelagiem Ziemi Ognistej a Szetlandami Południowymi. Cieśnina posiada szereg cech, które wyróżniają ją spośród wszystkich innych cieśnin na Ziemi.
Drake Passage to najszersze przejściemapa geograficzna, a jej szerokość w najwęższym miejscu wynosi 820 kilometrów. Jest to również najgłębsza cieśnina na naszej planecie, a kiedy przepływają przez nią statki, pod nimi kipi 5 km wody. Charakteryzuje się również ciągłymi wiatrami.
W południowej części globu, między 40 ° a 50 ° na południeszerokości geograficznej istnieje potężny okołobiegunowy prąd oceaniczny Antarktyki lub prąd Wiatrów Zachodnich. Nurt ten, nie napotykając przeszkód w postaci kontynentów czy dużych wysp, rozwija znaczną prędkość. Dlatego wszystkie statki, które przepływają przez Drake Passage od Atlantyku do Oceanu Spokojnego, muszą pokonać potężny opór okołobiegunowego prądu oceanicznego Antarktyki, pisze Travelask.
Ale prąd nie jest tak zły jak sztormowe wiatry. Tutaj stale osiągają często 25-30 m / s, czyli są na poziomie 10-punktowych wskaźników sztormowych.
Oprócz najsilniejszych wiatrów sytuacja w cieśninieznacznie komplikują góry lodowe i dryfujący lód. Południowa część cieśniny od kwietnia do listopada (czyli w tym czasie na półkuli południowej panuje zima) pokryta jest lodem. Latem góry lodowe często unoszą się na południu Drake Passage.
Ekstremalne przejście Drake'a
Jeśli mówimy o żegludze w tej cieśninie, tonie jest on zbyt rozwinięty z powyższych powodów. Od czasu wybudowania Kanału Panamskiego większość statków korzysta z niego, aby przedostać się z Atlantyku na Pacyfik i z powrotem. Cóż, jeśli trzeba dostać się dokładnie do południowej części Ameryki Południowej, okrążając ją od południa, wówczas korzystają ze znacznie spokojniejszej i bezpieczniejszej Cieśniny Magellana. Przepływają przez nią także liczne statki wycieczkowe podróżujące szlakami całego świata.
Jednak pod koniec 2019 r. sześcioosobowemu zespołowi po raz pierwszy w historii udało się przepłynąć Drake Passage konwencjonalną łodzią wiosłową.
Członkowie wyprawy pochodzą z USA, Islandii i Republiki Południowej Afryki.i Szkocja. Podróż, zaczynając od południowego krańca Ameryki Południowej, zajęła im trzynaście dni. Aby łódź nie wywróciła się, trzy osoby musiały przez cały czas pozostać na wiosłach, a trzy kolejne miały możliwość odpoczynku w ciasnych warunkach dziewięciometrowej jednostki.
Silny wiatr stwarzał zagrożenie dla życia,12-metrowe fale i wieloryby, które z łatwością mogłyby wywrócić łódź. Jak powiedział jeden z członków ekspedycji, woda w Drake Passage jest tak zimna, że jeśli ktoś wypadnie za burtę, ma tylko od dwóch do pięciu minut na przeżycie.
Oprócz zagrożenia życia mężczyźni pracowalitrudne warunki. Ich 9-metrowa łódź wiosłowa o nazwie Ohana musiała być w ciągłym ruchu, aby uniknąć wywrócenia się. Oznaczało to, że trzech mężczyzn wiosłowało przez 90 minut, podczas gdy pozostali trzej odpoczywali, wciąż zmarznięci i mokrzy.
„Wiosłujesz w otwartej ładowni, na morzu o długości 40 stópfale uderzają cię w twarz, prawie lodowata woda uderza w nos” – powiedział Colin O Brady, 34-letni mieszkaniec Jackson Hole w stanie Wyoming, jeden z sześciu członków ekspedycji.
„To było dość bolesne” – powiedział O'Brady agencji Associated Press w swoim pierwszym wywiadzie od czasu podróży. „Pod koniec wszyscy byliśmy bardzo wychudzeni i majaczyliśmy z powodu braku snu”.
Największym wyzwaniem dla innego wioślarza O'Brady'ego, Jamiego Douglasa-Hamiltona z Edynburga w Szkocji, było ciągłe bombardowanie żywiołami.
„Uderzył w nas wiatr ze wszystkich stron –a morze tutaj jest bardzo silne, bo to najbardziej wzburzony ocean na świecie – podzielił się 38-letni mężczyzna – Wiele razy prawie się wywróciliśmy, a problem jest taki, że woda jest tak zimna, że jeśli wpadniesz do wody, , masz od dwóch do pięciu minut na wydostanie się.”
Dlaczego naukowcy obserwują i badają cieśninę?
Pasaż Drake’a istnieje od ponad 20 latnajdokładniej obserwowana część Oceanu Południowego. Zapewnia połączenie między oceanami Pacyfiku i Atlantyku oraz ogranicza Antarktyczny Prąd Okołobiegunowy (ACC) do wąskiego regionu geograficznego. Ostatecznie EIR sprawia, że jest to najlepsze miejsce do pomiaru właściwości ADC. Od 1993 r. każdego lata na Antarktydzie na pełnej głębokości w Cieśninie Drake'a przeprowadzane są wysokiej jakości pomiary hydrograficzne. Te międzykontynentalne pomiary są wyjątkowe: żaden inny basen oceaniczny nie zapewnia tak dobrej rozdzielczości w tak długim okresie czasu.
Nawet ilość wody niesiona przez karły ACTPrąd Zatokowy. Dlatego nawet niewielkie zmiany jego właściwości w przyszłości mogą mieć głęboki wpływ na pozostałe oceany świata. Im więcej naukowców ma zapisy dotyczące tego ekstremalnego położenia, tym lepsza jest ich zdolność do wykrywania stopniowych, długoterminowych zmian w naturalnej zmienności oceanu.
Ocean Południowy nie przypomina żadnego innego na naszej planecieze względu na ciągłą nawigację wokół kontynentu antarktycznego. Jest to kanał, przez który ciepło i słodka woda oraz właściwości biogeochemiczne są przenoszone między basenami oceanów atlantyckiego, indyjskiego i pacyficznego. Odgrywa również ważną rolę w cyrkulacji oceanicznej poprzez tworzenie mas wodnych wokół Antarktydy. Jest więc niezwykle ważną częścią globalnego systemu ocean-atmosfera-kriosfera, który jest zarówno bardzo wrażliwy na wpływy klimatyczne, jak i aktywnie w nich uczestniczy.
Czytaj więcej
Fizycy stworzyli analogię czarnej dziury i potwierdzili teorię Hawkinga. Dokąd to prowadzi?
Mars Express pomógł dowiedzieć się, gdzie i jak woda zniknęła z Czerwonej Planety
Najbardziej tajemnicze zjawisko naturalne. Skąd się bierze piorun kulowy i jak jest niebezpieczny?