Ujawnia się paradoks jasnych zwierząt: jak przeżyły, a drapieżniki ich nie zjadły

W nowym badaniu przeprowadzili analizę Carl Leffler-Henry, Changku Kang i Thomas Sherratt

drzewo genealogiczne ponad 1000 gatunków żab, salamandrów i traszek.

Aposematyzm lub zabarwienie ostrzegawcze - wbiologia behawioralna, jasne ubarwienie zwierząt, za pomocą którego sygnalizują potencjalnym drapieżnikom nie tylko swoją obecność, ale także niejadalność i/lub obronę. To przeciwieństwo kamuflażu. 

Według naukowców istnieje proces „ewolucyjny”.paradoks aposematyzmu” – na wczesnym etapie ewolucji każdy osobnik różniący się od kamuflażu jest natychmiast zjadany przez drapieżnika, czyli powstaje obszar nieodpartej selekcji negatywnej. Innymi słowy, nie jest jasne, w jaki sposób mogły ewoluować zwierzęta cierpiące na aposematyzm. Zwierzęta, które się wyróżniają, są zwykle łapane i zjadane jako pierwsze, co zapobiega pojawieniu się jeszcze bardziej żywych kolorów.

Nowe badania pokazują, że ewolucjaaposematyzm był prawdopodobnie (i nadal jest) procesem etapowym. Na przykład przodkowie Phyllobates terribilis, żaby złotej strzały, początkowo nie byli zbyt jaskrawi, a potem ich kolor stawał się coraz bogatszy i zauważalny. Jest to część mechanizmu sygnalizacyjnego dla drapieżników. Następnie u żab wykształciły się inne środki odstraszające, takie jak nieprzyjemnie smakujące brodawki czy śmiertelna trucizna. Potem kolor stał się jeszcze bardziej zauważalny i tak dalej, rosnąc.

W rezultacie dzisiaj neonowe jasne koloryP. terribilis nie wabi drapieżników, ale raczej ostrzega je przed poważnym ryzykiem związanym z atakiem lub zjedzeniem. Samo dotknięcie skóry takiej żaby może prowadzić do poważnych konsekwencji, takich jak obrzęk, nudności i paraliż.

Czytaj więcej:

Sekret długowieczności zostaje ujawniony: naukowcy odkryli, jak uruchomić niezbędny mechanizm w ludzkim ciele

Nazwano nową przyczynę autyzmu

2700-letnia świątynia znaleziona w Sudanie Zaskoczył naukowców

Zdjęcie na okładce: Brian Gratwicke