Jak to wszystko się zaczęło?
3 sierpnia Space Weather Archive poinformowało, że plama słoneczna AR2770 ma dwie ciemne
Pole magnetyczne słońca.
NASA
Według International Business TimesAstronom amator z Florydy Martin Wise po raz pierwszy zauważył AR2770 na początku tego miesiąca. 9 sierpnia Wise przesłał nowy zestaw zdjęć do Space Weather Gallery i napisał, że ponownie spojrzał na AR2770 i zauważył „wyraźny lekki most”. Lekki most to cienka plama materiału słonecznego, który powstał w skupisku plam słonecznych, łącząc ze sobą materiał po obu stronach plam. To znak, że gromada AR2770 rozpada się na mniejsze kawałki - to początek jej końca.
Co wiadomo o plamie słonecznej AR2770?
Słońce ma ogromną plamę słonecznązwraca się w stronę naszej planety, co może prowadzić do dużych, silnych wybuchów. Według raportu spaceweather.com, plamka słoneczna AR2770, która została zarejestrowana na początku tego tygodnia, powiększy się. Ta szczególna plama słoneczna wyemitowała już kilka mniejszych kosmicznych rozbłysków, które nie spowodowały niczego poważnego poza „niewielkimi falami jonizacji wnikającymi w górne warstwy ziemskiej atmosfery”.
W mediach pojawiły się jednak wiadomości budzące obawyrozbłyski słoneczne - niezwykle silne rozbłyski promieniowania słonecznego - które mogą zakłócać zjawiska elektromagnetyczne na Ziemi, w tym transmisję radiową i prądy przemienne. Raporty koncentrują się na jednej konkretnej gromadzie plam słonecznych, oznaczonej jako AR2770.
Jednak jeśli jest to plama, do której może dotrzeć50 000 kilometrów średnicy może wytworzyć strumień świetlny, ogromną ilość energii, która z kolei doprowadzi do rozbłysków słonecznych. Te erupcje mogą prowadzić do rozbłysków słonecznych i burz.
Jak niebezpieczna jest plama słoneczna?AR2770?
Podczas gdy silniejsze wybuchy mogąuszkodzić Ziemię lub w pobliżu Ziemi, bardzo niewielu z nich faktycznie to robi. Dibyendu Nandi, astrofizyk słoneczny z Centrum Doskonałości Nauk Kosmicznych w Indiach (CESSI), IISER Kalkuta, powiedział w wywiadzie dla Science The Wire, że rzeczywiście istnieje „zabójczy” błysk, na przykład taki, który może zakłócić nawigację GPS i wyłączyć sieci energetyczne. zdarza się mniej więcej raz na wiek. Ostatnia taka burza miała miejsce w 1859 roku - nazwano ją „wydarzeniem Carrington” - i nieco mniej dotkliwą - w 1989 roku.
Błysk w słońcu.
NASA
Ale chociaż bardzo silny rozbłysk byłby statystycznie spóźniony, do tej pory AR2770 nie wykazał żadnej aktywności, która wskazywałaby, że może to być przyczyną takiej burzy lub burzy.
„Tempest” odnosi się tutaj do burzy geomagnetycznej. Słońce emituje w kosmos ciągły strumień cząstek zwany wiatrem słonecznym. Naładowane cząsteczki wiatru słonecznego mają własne małe pola magnetyczne. Kiedy wiatr uderza w magnetosferę Ziemi, czyli pole magnetyczne otaczające Ziemię, oddziałują one w taki sposób, że kształt magnetosfery może ulec chwilowym zmianom. Magnetosfera również staje się mniej lub bardziej energetyczna w wyniku wymiany energii elektromagnetycznej. Burza geomagnetyczna to nazwa tych tymczasowych zakłóceń w magnetosferze.
Właśnie zaczyna się 25. cykl słonecznyi coraz więcej nowych plam pojawia się na Słońcu. Jednak nie spodziewamy się, aby w najbliższym czasie wystąpiła „śmiertelna” burza słoneczna z powodu olbrzymiej śliny. CESSI w IISER w Kalkucie powstało w celu generowania prognoz pogody kosmicznej dla kraju ... i nie widzimy szans na poważną epidemię.
Dibyendu Nandi, astrofizyk Słońca w Centrum Doskonałości Nauk o Kosmosie Indii (CESSI)
Z drugiej strony, nawet początkowa plama słoneczna może czasami spowodować bardzo gwałtowną burzę.
Co to jest plama słoneczna?
Plamy słoneczne, ciemne obszary na powierzchniSłońca zawierają silne pola magnetyczne, które stale się zmieniają. Plamy słoneczne tworzą się i znikają w ciągu dni lub tygodni. Występują, gdy silne pola magnetyczne wychodzą przez powierzchnię Słońca i pozwalają na lekkie ochłodzenie tego obszaru, od wartości tła od 6000 ° C do około 4200 ° C.
Ten obszar wygląda jak ciemna plamakontrastują z bardzo jasną fotosferą słońca. Rotację tych plam można zobaczyć na powierzchni słońca; kompletna rewolucja patrząc z Ziemi zajmuje około 27 dni.
Plamy słoneczne pozostają mniej więcej tam, gdzie sąmiejsca. W pobliżu równika słonecznego powierzchnia obraca się z większą prędkością niż na biegunach Słońca. Grupy plam słonecznych, szczególnie te o złożonej konfiguracji pola magnetycznego, są często miejscami rozbłysków słonecznych. W ciągu ostatnich 300 lat średnia liczba plam słonecznych regularnie zwiększała się i zmniejszała w 11-letnim (średnio) cyklu słonecznym, czyli cyklu słonecznym.
W porównaniu z rozmiarami Słońca są one niewielkie, ale w rzeczywistości rozmiarem plamy AR2770 dociera do Marsa.
Jako aktywność słonecznawzrasta w pierwszej połowie cyklu słonecznego, plamy stają się coraz częstsze, a więcej energii jest przekazywane do wiatrów słonecznych. Kiedy na powierzchni Słońca jest stosunkowo mniej plam słonecznych, wiatr słoneczny wieje z obszaru równikowego gwiazdy z prędkością 400 km/s, a z obszarów polarnych z prędkością prawie 700 km/s.
Kiedy aktywność plam słonecznych jest bardziej wyraźna, pola magnetyczne są zniekształcone, a wiatr słoneczny wieje silniej ze wszystkich części Słońca.
Co to jest rozbłysk słoneczny i dlaczego jest niebezpieczny?
Rozbłysk słoneczny to intensywny rozbłyskpromieniowanie wynikające z uwolnienia energii magnetycznej związanej z plamami słonecznymi. Flary to największe zdarzenia wybuchowe w naszym Układzie Słonecznym. Wyglądają jak jasne plamy na słońcu i mogą trwać od minut do godzin. Naukowcy zwykle widzą rozbłysk słoneczny w świetle emitowanych przez nie fotonów (lub światła), maksymalnie na każdej długości fali widma. Astronomowie przeważnie śledzą rozbłyski za pomocą promieni rentgenowskich i światła optycznego. Rozbłyski są również miejscem przyspieszania cząstek (elektronów, protonów i cięższych cząstek).
Innymi słowy, linie pola magnetycznegow pobliżu plam słonecznych często przeplatają się, przecinają i przestawiają. Może to spowodować nagły przypływ energii zwany rozbłyskiem słonecznym. Rozbłyski słoneczne wyrzucają dużo promieniowania w przestrzeń kosmiczną. Jeśli rozbłysk słoneczny jest bardzo silny, emitowane przez niego promieniowanie może zakłócać naszą komunikację radiową na Ziemi.
Słońce wypuściło potężny rozbłysk 4 listopada 2003 r. To zdarzenie zostało uchwycone przez Extreme ultrafiolet Imager w linii 195A na pokładzie statku kosmicznego SOHO.
ESA i NASA/SOHO
Rozbłyskom słonecznym czasami towarzyszy wyrzutmasa koronalna. Są to ogromne bąbelki promieniowania i cząsteczki ze Słońca. Wybuchają w kosmosie z bardzo dużą prędkością, kiedy linie sił pola magnetycznego Słońca ulegają nagłej reorganizacji.
Według National Oceanic iBadania atmosfery (NOAA), emisje CME mogą prowadzić do „fluktuacji prądów elektrycznych w kosmosie i wzbudzenia elektronów i protonów uwięzionych w zmieniającym się polu magnetycznym Ziemi”. Rozbłyski słoneczne wywołane przez te CME mogą również powodować intensywne światło na niebie zwane zorzy polarnej.
Rozbłyski słoneczne są wynikiem zmianpola magnetyczne na plamach słonecznych, które powodują ogromny wybuch energii, który prowadzi do burz magnetycznych. Procesy zachodzące na gwieździe prowadzą do burz magnetycznych na naszej planecie. Rozbłyski słoneczne są uważane za jedne z najbardziej niebezpiecznych. Są to eksplozje na powierzchni kosmicznego ciała, które wyzwalają ogromną ilość energii. Naukowcy uważają, że jeden błysk jest równoznaczny z wybuchem biliona bomb atomowych.
Te rozbłyski słoneczne są często uwalniane w przestrzeń kosmiczną, a ich promieniowanie może zakłócać komunikację radiową na Ziemi.
Ta animacja przedstawia rozbłyski X2.2 i X9.3, które Słońce wyemitowało 6 września 2017 r. Zdjęcie zostało zrobione przez Obserwatorium Dynamiki Słońca NASA i pokazuje światło o długości fali 131 angstremów.
NASA / Goddard / SDO
Czytaj także
Po wprowadzeniu rosyjskiej szczepionki u ochotników stwierdzono 144 skutki uboczne
Stworzono sposób eliminacji pasożytów poprzez blokowanie wszystkich ich szlaków metabolicznych
Dzięki nowej technologii leki nie ulegną pogorszeniu podczas ekstremalnych temperatur