Planetolodzy z Southwest Research Institute publikują wyniki od prawie 20 lat
Spektrograf ultrafioletowy Cassini mawyjątkowa wrażliwość na wychwytywanie najmniejszych cząstek tworzących pierścienie Saturna. Naukowcy wyjaśniają, że szczególnie wiele szczegółów ujawnia obserwacje w zakresie ekstremalnych długości fal ultrafioletowych.
Pierścienie Saturna. Zdjęcie: NASA/JPL-Caltech/SSI/Cornell
Aby określić wielkość cząstek, spektrografsfotografował je „w zaćmieniu Słońca”. Spojrzenie pod światło gwiazdy zaowocowało maleńkimi ziarnami pyłu blokującymi część światła, zapewniając bezpośredni pomiar grubości optycznej, kluczowego parametru do określania rozmiaru i składu tych cząstek.
Naukowcy wykorzystali dane grupyobserwacje, w których aparat Cassini znajdował się pod różnymi kątami do układu pierścieni. Ponieważ światło przechodzące przez pierścienie jest odchylane pod różnymi kątami, łącząc wiele obserwacji, planetolodzy mogą zrekonstruować nie tylko kształt i rozmiar cząstek, ale także strukturę pierścieni.
Naukowcy zauważają, że szczegółowe informacje o cząsteczkach pyłu ujawnią tajemnice powstawania i ewolucji pierścieni Saturna.
Dowody wskazują, że pierścieniesą stosunkowo młode i mogły powstać w wyniku zniszczenia lodowego satelity lub komety. Jednak, aby poprzeć jakąkolwiek teorię pochodzenia, musimy mieć dobre pojęcie o wielkości cząstek, z których składają się pierścienie.
Stephanie Jarmak, badacz w Wydziale Nauk Kosmicznych Southwestern Research Institute
Czytaj więcej:
Żywe organizmy sprawiły, że Mars nie nadaje się do zamieszkania
NASA ujawniła pochodzenie Haumei - najbardziej tajemniczej planety w Układzie Słonecznym
„Ciemna materia” genomu skrywała leczenie raka: co odkryli tam naukowcy