Inspiracja dla Mulan
W maju okazało się, że archeolodzy odkryli pozostałości dwóch starożytnych
Szczątki starszej wojowniczki (po lewej) i jej męża, które zostały wydobyte na stanowisku archeologicznym Ayragiin Gozgor w prowincji Orkhon w północnej Mongolii.
Zdjęcie: © Christine Lee
Według badaczy te dwie kobiety mieszkały wOkres Xianbei (147–552 n.e.), okres fragmentacji politycznej i niepokojów, który doprowadził do powstania Ballady o Mulan. Być może te kobiety były tak wysportowane, ponieważ broniły swoich domów i terytoriów równie dobrze jak mężczyźni, sugerują badaczki Christine Lee i Yahaira Gonzalez, bioarcheolodzy z California State University w Los Angeles.
Współcześni Mongołowie nadal wierzą, że Mulan nie jest chińską wojowniczką, lecz Mongołką z Xianbi – starożytnych mongolskich plemion koczowniczych zamieszkujących Mongolię Wewnętrzną.
W balladzie Mulan jest opisana jako pracownica„Chan” (termin ten jest częściej używany w kontekście historii Mongołów), a w Chinach w tym czasie nie było służby wojskowej – podkreślają badacze. Być może to mongolskie wojowniczki zainspirowały starożytnych do napisania „Ballady o Mulan”. Szczątki szkieletu mongolskich kobiet wykazały, że były one utalentowanymi łucznikami i jeźdźcami i prawdopodobnie walczyły u boku mężczyzn.
Szczątki dwóch wojowniczek znaleziono podczas wykopalisk na cmentarzu na stanowisku archeologicznym Ayragiin Gozgor w prowincji Orkhon w północnej Mongolii.
Silny łowca grubego zwierza
Badanie opublikowane w listopadzie sugeruje, że kobiety w starożytnej Ameryce polowały na grubego zwierza równie często jak mężczyźni.
Artystyczna rekonstrukcja polowania na wigonie w Wilamaya Patjxa. (Zdjęcie: Matthew Verdolivo (UC Davis IET Academic Technology Services))
Nowe odkrycie stanowi duży kontrastz ogólnie przyjętą historią „myśliwych” i „zbieraczy”. Według starej teorii starożytni mężczyźni polowali na grubego zwierza, a kobiety zbierały zioła i rośliny. Jednak niedawno odkryty pochówek 9000-letniej myśliwej kobiety i analiza pochówków innych myśliwych sugerują, że wczesne kobiety w starożytnej Ameryce polowały na grubego zwierza równie często jak mężczyźni.
„Te wyniki podkreślają pogląd, że„Role płciowe, które we współczesnym społeczeństwie uważamy za oczywiste – lub które wielu uważa za oczywiste – mogą nie być ostateczną prawdą” – powiedział główny autor badania Randy Haas, adiunkt antropologii na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis.
Naukowcy prowadzą wykopaliska na stanowisku Wilamaya Patjxa w Peru. (Zdjęcie: Randall Haas)
Dalsza analiza statystyczna znalezionych szczątków wykazała, że od 30 do 50% myśliwych w populacjach pierwszych Amerykanów stanowiły kobiety. Zostali również pochowani wraz z bronią jako honorowi wojownicy.
Królowa wojowników Majów i jej Wielka Biała Droga
Skan laserowy Wielkiej Białej Drogi,przeprowadzone z powietrza w Meksyku udowodniły, że starożytni Majowie byli cywilizacją wykwalifikowanych budowniczych. Jej budowa sięga czasów, gdy miastem Koba rządziła wojowniczka, potężna królowa o imieniuK'avil Ajo. Zdaniem głównej autorki badania, TracyArdren najprawdopodobniej to właśnie ten władca nakazał budowę drogi w VII wne Coba była wówczas jednym z najpotężniejszych miast starożytnego świata Majów.
W ostatnich latach archeolodzy coraz częściej sięgają po nową technologię tzwlidar. To urządzenie wykorzystuje laser do„zajrzyj” przez gęstą dżunglę, a nawet pod powierzchnię ziemi. Naukowcy z Uniwersytetu w Miami w USA wykorzystali go do badania Wielkiej Białej Drogi Majów.Od czasu jego odkrycia w latach 30. XX wieku jest on szczegółowo badany przez naukowców i coraz częściej nazywany jest prawdziwym cudem inżynierii. Łączyła starożytne miasta Coba i Yaxuna na Półwyspie Jukatan. Uważa się, że droga została zbudowana 13 wieków temu. Długość tej „kamiennej autostrady” wynosi 100 km. To najdłuższa droga zbudowana przez Majów.
Zdjęcie: Traci Ardren i Dominique Meyer / University of Miami
Wzdłuż drogi ustawiono kamienie z rzeźbionymisceny na nich. Na przykład rysunki przedstawiają wojowników prowadzących jeńców wzdłuż Wielkiej Białej Drogi. Niektórzy z jeńców są stratowani przez władców. Takie ryciny skłoniły naukowców do wniosku, że droga została zbudowana, aby osiągnąć cele wojskowe.
Archeolodzy zbadali drogę Majów przy użyciu technologii lidar, aby odkryć starożytne struktury wzdłuż jej długości.
Zdjęcie: © dzięki uprzejmości Tracy Ardren (University of Miami), Proyecto Sacbe Yacuna-Coba i Cultural Heritage Engineering Initiative
Prawdopodobnie,K'avil Ajo miał w planach podbój sąsiedniego, mniejszego miasta Yaxun, które zajmowało strategicznie ważną pozycję. W tym czasie imperium zyskiwało na sileChichen Itza, a władcy Koby starali się odeprzeć jej ataki.
K'avil Ajo był jednym z najpotężniejszych i najbardziej wojowniczych władców starożytnego miasta Coba, podsumowuje archeolog Travis Stanton z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Riverside.
Szlachetna szlachcianka w starożytnych Chinach preferowała polo
W marcu naukowcy poinformowali, że znaleźli pierwszy dowód na to, że cesarsko-chińska szlachta grała w polo na osłach w grobie bogatej i wpływowej kobiety, która zmarła w Xi'anie ponad 2000 lat temu.
Pochowano kobietę o imieniu Cui Shiwraz ze swoimi „ rumakami ”, być może po to, aby mogła „kontynuować grę w polo w zaświatach” – podają archeolodzy w nowym badaniu. Grobowiec Cui Shi został splądrowany, zanim go odkryto, a złodzieje zabrali ze sobą większość artefaktów grobowych. Kości zwierząt pochowanych obok szlachcianki pozostały jednak nienaruszone.
Trójkolorowa, szkliwiona figurka osła z Xi'an. (Zdjęcie: Antiquity Publications Ltd / X. Hu i J. Han)
Zapisy z okresu dynastii Tang (618–907 pne)E.E.) dowodzą, że polo było popularne wśród wyższych warstw imperialnych Chin, pomimo niebezpieczeństwa gry. Jedna z relacji historycznych wskazuje, że mąż Cui Shi nie był tak uzdolniony w sporcie. Podczas jednego z meczów stracił oko.
Starożytna wojowniczka Syberii
Archeolodzy na Syberii odkryli grób sprzed 2 lat500 lat, w którym znajdowały się szczątki czterech osób ze starożytnej kultury Tagar, w tym dwóch wojowników, mężczyzny i kobiety, a także skład ich broni.
Mężczyzna, dwie kobiety i dziecko zostali pochowani w tym grobie około 2500 lat temu na terenie współczesnej Syberii.
Zdjęcie: Syberyjski Oddział Rosyjskiej Akademii Nauk
Przypomnijmy, że kultura Tagar to kultura archeologiczna epoki brązu i epoki żelaza, nazwana od nazwy miejsca - Wyspa Tagarska na rzece Jenisej. Kultura Tagaru została zastąpiona kulturą Tashtyk.
Znajdowało się tam miejsce pochówku z wczesnej epoki żelazaszczątki Tagarów mężczyzn, kobiet, niemowląt i starszych kobiet, a także wiele broni i artefaktów, w tym sztylety z brązu, noże, topory, lustra z brązu i miniaturowy grzebień z rogu zwierzęcego.
Część metalowego inwentarza znalezionego podczas zbiorowego pochówku.
Zdjęcie dzięki uprzejmości Syberyjskiego Oddziału Rosyjskiej Akademii Nauk
Kultura tagarska, część cywilizacji scytyjskiej(koczowniczy wojownicy mieszkający na terenach dzisiejszej południowej Syberii) często grzebali swoich zmarłych miniaturowymi wersjami prawdziwych przedmiotów, prawdopodobnie symbolizujących własność, która ich zdaniem była niezbędna właścicielom w zaświatach. Jednak w tym przypadku zmarłych chowano wraz z przedmiotami naturalnej wielkości - podkreślają archeolodzy.
Zespół z Instytutu Archeologii i Etnografii odkrył pochówek w południowej części Chakasji, regionu na Syberii, zanim rozpoczęto prace budowlane na kolei.
Widok z lotu ptaka na górę grobową u podnóża góry Aar-tag.
Zdjęcie dzięki uprzejmości Syberyjskiego Oddziału Rosyjskiej Akademii Nauk
Szczątki mężczyzny i kobiety, które prawdopodobnie byłyzmarli w wieku od 30 do 40 lat, obok każdego z nich znaleziono duże naczynia ceramiczne. Z oświadczenia wynika, że kobieta, podobnie jak mężczyzna, posiadała własny zestaw broni (dwa sztylety z brązu i dwa topory). Na wyposażeniu kobiety znajdowało się także narzędzie z długą rączką, które najbardziej przypomina topór bojowy – zauważył Oleg Andriejewicz Mitko, kierownik wykopalisk i kierownik archeologii na Nowosybirskim Uniwersytecie Państwowym.
Czytaj także
Aborcja i nauka: co stanie się z dziećmi, które będą rodzić
Zobacz najpiękniejsze zdjęcia Hubble'a. Co teleskop widział przez 30 lat?
NASA opublikowała zdjęcie Ziemi z Księżyca, które zostało zrobione w 1968 roku