Holenderscy badacze podsumowali wcześniejsze prace i wykazali, że tereny podmokłe są podmokłe
Naukowcy odkryli, że oceany i lasy zawierają:najwięcej dwutlenku węgla na świecie, a następnie tereny podmokłe. Jednak w przeliczeniu na metr kwadratowy tereny podmokłe zawierają około pięć razy więcej dwutlenku węgla niż lasy i 500 razy więcej niż oceany.
Ten nieproporcjonalny udział jest zapewnionynaukowcy zauważają, że wysokie wskaźniki sekwestracji dwutlenku węgla na jednostkę powierzchni i wydajny „system” magazynowania, który znacznie przekracza pojemność ekosystemów oceanicznych i leśnych.
Naukowcy twierdzą, że większość terenów podmokłychArchitektura krajobrazu jest tak skuteczna w magazynowaniu dwutlenku węgla, ponieważ tworzą go rośliny rosnące blisko siebie. Ich gęste sploty nad i pod ziemią łodyg i korzeni zatrzymują cząstki bogate w składniki odżywcze i chronią glebę przed erozją lub wysychaniem – wszystko to pomaga roślinom lepiej rosnąć, a warstwa gleby odbudowuje się, wiążąc w tym procesie duże ilości dwutlenku węgla.
Autorzy pracy dodają, że jest jeszcze jedenproces charakterystyczny dla torfowisk. Warstwy żywego mchu torfowego na powierzchni działają jak gąbki, zatrzymując ogromną ilość wody deszczowej, która sprawia, że rosną. Pozostawia to pod wodą znacznie grubszą warstwę martwego mchu torfowego. Zapobiega to wysychaniu, rozkładowi i uwalnianiu węgla zawartego w dolnej martwej warstwie mchu z powrotem do atmosfery. W miarę stopniowego wzrostu żywych mchów ilość węgla zmagazynowanego pod ziemią stale rośnie.
Naukowcy zauważają, że tereny podmokłesą stale ograniczane przez rolnictwo i pozyskiwanie drewna. Co roku przestaje istnieć około 1% wszystkich gruntów. Naukowcy opracowali i proponują wdrożenie programu przywracania takich terenów.
W razie niepokoju te mokradłaemitują ogromne ilości dwutlenku węgla ze swoich gleb, co stanowi około 5% rocznych światowych emisji. Setki, a nawet tysiące lat zmagazynowanego węgla jest wystawiony na działanie powietrza i zaczyna gwałtownie rozkładać się wraz z uwalnianiem gazów cieplarnianych.
Brian R. Silliman, profesor biologii ochrony środowiska na Duke University, współautor badania
Czytaj więcej
Spójrz na „cichego” drona z napędem jonowym nowej generacji
Starożytne samce trylobitów przypinały samice podczas godów
Rosja i Stany Zjednoczone mają samoloty Doomsday: jak i gdzie będą latać na wypadek końca świata