Z pewnością marzysz o podróżach każdego lata. Ale dlaczego ludzie chcą gdzieś jechać? Za to i inne
Większość ludzi, którzy chodzą dopodróż, mając nadzieję na powrót przekształcony. Jednocześnie, zdaniem prof. Jaco J. Hammana, chęć podróżowania można również nazwać cechą definiującą człowieka.
Są też tak zwane podróże sensowne. Obejmują sześć etapów, które mogą ostatecznie doprowadzić do „odrodzenia” osoby.
-
oczekiwanie. To są oczekiwania i przemyślenia przed rozpoczęciem samej podróży. Specjalista radzi ludziom przed wyjazdem, aby byli przygotowani na wszystko, w tym na rozczarowania i niepewność.
-
Opieka. Dzięki temu możesz zrozumieć, jaki styl przywiązania ma dana osoba. Niektórzy na przykład wyruszają w podróż z ekscytacją, inni – z poczuciem winy i wahaniem.
-
Zmiana. Ten etap obejmuje na przykład anulowanieloty, zmiany pogody itp. W rezultacie człowiek niejako poddaje się nieznanemu. Wiadomo jednak, że ten krok pomaga człowiekowi pozbyć się powstrzymujących go nawyków, poczuć poczucie integralności, jedności z innymi. Powiedzmy, że perfekcjonista w tym przypadku pozbywa się lęku przed porażką, a ktoś, kto zwykle radzi sobie ze wszystkim sam, czuje się bezbronny, gdy otrzymuje pomoc od nieznajomych.
-
Spotkanie. To pozwala wyjść poza to, co wspólnestereotypy na temat innych ludzi i kultur. Ale jednocześnie ważne jest, aby wiedzieć, jakich tematów niebezpiecznie jest dotykać rozmawiając w danym kraju. Najlepiej, aby podróżnik doświadczył „kulturowej pokory”. Umożliwi mu to łatwe proszenie innych o pomoc: „Proszę, pomóż mi zrozumieć”, „Nie wiem”, „Jak mogę…?”
-
Opieka. Taka opieka może wiązać się np. z konsumpcją lokalnych zasobów: wody, żywności itp. Również podróżni mogą wynająć do tego lokalnych przewodników, zjeść w rodzinnych restauracjach.
-
Powrót. Wracając do kraju ojczystego, osoba może:odwrócić szok kulturowy. Ale może nie być tak silna, jeśli podróżnik dzieli się swoimi wrażeniami z innymi, poszerza swoją wiedzę o odwiedzanym miejscu i kulturze.