การศึกษาใหม่พบว่าภาวะโลกร้อนได้ติดระเบิดไว้ในชั้นบรรยากาศของโลก
โดยทั่วไปปริมาณพลังงานที่จับได้ภาวะโลกร้อนในช่วงปี 1971 ถึง 2020 อยู่ที่ประมาณ 380 เซตตะจูล ซึ่งก็คือ 380,000,000,000,000,000,000,000 nbsp;จูล
ตัวเลขจำนวนมากเช่นนี้เป็นเรื่องยากที่จะนำมาใส่ในบริบทแต่นักวิจัยสองคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับการศึกษานี้ได้นำเสนอมุมมองโดยการเปรียบเทียบพลังงานกับระเบิดนิวเคลียร์ ในบทความเรื่อง Conversation นักวิทยาศาสตร์ด้านภูมิอากาศ แอนดรูว์ คิง จากมหาวิทยาลัยเมลเบิร์นในออสเตรเลีย และสตีเฟน เชอร์วูด จากมหาวิทยาลัยนิวเซาท์เวลส์ในซิดนีย์ คำนวณว่า 380 เซตตาจูลเป็นประมาณ 25 พันล้านเท่าของพลังงานที่ปล่อยออกมาจากการระเบิดของ ระเบิดปรมาณูทิ้งที่เมืองฮิโรชิมา ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2488
ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือพลังงานที่ดูดซับไว้ดาวเคราะห์ในช่วงเวลานี้น่าจะคิดเป็นสัดส่วนเพียงประมาณ 60% ของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมด ดังนั้นตัวเลขที่แท้จริงจึงสูงกว่านี้อีก คิงและเชอร์วูดเขียน
อุณหภูมิน่าจะสูงขึ้นกว่านี้มากแข็งแกร่งกว่า แต่จากการศึกษาพบว่า มหาสมุทรดูดซับพลังงานประมาณ 89% (338.2 เซตตะจูล) พื้นดิน - 6% (22.8 เซตตะจูล) 4% (15.2 เซตตะจูล) ละลายส่วนของความเย็นเยือกแข็ง - ส่วนหนึ่งของระบบภูมิอากาศของโลก ซึ่งรวมถึงหิมะ น้ำแข็งในทะเล น้ำแข็งน้ำจืด ภูเขาน้ำแข็ง ธารน้ำแข็งและหมวกน้ำแข็ง แผ่นน้ำแข็ง ชั้นวางน้ำแข็ง และชั้นดินเยือกแข็งถาวร และมีเพียง 1% เท่านั้น (3.8 เซ็ตตาจูล) ที่ยังคงอยู่ในชั้นบรรยากาศ
อ่านเพิ่มเติม:
รูปร่างของทางช้างเผือกไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดกันมาตลอด นักวิทยาศาสตร์ค้นพบ
พบซุปเปอร์เอิร์ธสองก้อนที่ขอบเขตเอื้ออาศัยได้ หนึ่งในนั้นมีอุณหภูมิกำลังสบาย
พบหลุมดำทำลายสถิติดาวใกล้โลก
ภาพประกอบปก: รูปภาพที่เป็นสาธารณสมบัติ
</ p>