เลนส์ของกล้องโทรทรรศน์เจมส์ เวบบ์จับแสงที่อยู่ห่างไกล ซึ่งถูกแรงโน้มถ่วงของดาราจักรบิดเบี้ยวจนเกือบจะสมบูรณ์แบบ
Galaxy SPT-S J041839-4751.8 ในรูปแบบของวงแหวนไอน์สไตน์ ภาพ: Spaceguy44, Reddit
ภาพแสดงกาแล็กซี SPT-S J041839-47518 ซึ่งอยู่ห่างจากโลก 12 พันล้านปีแสง ตามที่ผู้วิจัยตั้งข้อสังเกตว่า หากไม่ใช่เพราะผลของเลนส์โน้มถ่วง เราจะไม่สามารถได้ภาพของวัตถุที่อยู่ไกลออกไปได้
แหวนไอน์สไตน์เป็นรูปทรงกลมวัตถุที่อยู่ห่างไกลซึ่งเกิดขึ้นภายใต้การกระทำของแรงโน้มถ่วงของโครงสร้างมวลสูงที่อยู่ใกล้กันซึ่งอยู่ระหว่างวัตถุกับผู้สังเกต ผลกระทบนี้เรียกว่าเลนส์โน้มถ่วง และอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เป็นผู้ทำนายครั้งแรก ในการสังเกต จำเป็นที่วัตถุที่อยู่ห่างไกล “เลนส์” และกล้องโทรทรรศน์ต้องเรียงกันเป็นเส้นตรงเส้นเดียว
Galaxy SPT-S J041839-4751.8 ในรูปแบบของวงแหวนไอน์สไตน์ ภาพ: Spaceguy44, Reddit
ภาพแรกของดาราจักรไกล SPT-SJ041839-4751.8 ในรูปของวงแหวน Einstein ได้รับเมื่อต้นเดือนสิงหาคมโดยใช้กล้องอินฟราเรดใกล้อินฟราเรดของกล้องโทรทรรศน์อวกาศเจมส์เวบบ์ (NIRCam) แต่ภาพนั้นไม่ชัดเจนนัก นักวิทยาศาสตร์ใช้ข้อมูลการสังเกตการณ์อินฟราเรดช่วงกลาง (MIRI) เพื่อสร้างภาพใหม่
กาแล็กซีรูปวงแหวนไอน์สไตน์ SPT-S J041839-4751.8 ถ่ายด้วยกล้อง NIRCam ภาพ: Spaceguy44, Reddit
ในการสร้างภาพนักวิทยาศาสตร์ใช้ข้อมูลจากตัวกรอง MIRI ที่แตกต่างกันสามตัว สีแดง - ฟิลเตอร์ F1000W จับคลื่นแสงที่มีความยาวคลื่น 10 ไมครอน ตัวกรองสีเขียว F770W จำเป็นสำหรับ 7.7 µm และ F560W สีน้ำเงินสำหรับ 5.6 µm ข้อมูลที่ซับซ้อนได้รับการประมวลผลโดยนักศึกษาปริญญาเอกในภาควิชาดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย
อ่านเพิ่มเติม:
จุดบอดบนดวงอาทิตย์ขนาดเท่าโลกเติบโต 10 เท่าใน 2 วัน: ชี้มาที่เรา
นักวิทยาศาสตร์พบซากมนุษย์โบราณที่มีโครโมโซม X สองตัว
จากร่างกายสู่ปาก: นักวิทยาศาสตร์เข้าใจว่าฟันมาจากไหน